Historiek

De opbouw van De Kaaihoeve begon in de tweede helft van de 18de eeuw. De Ferarris kaart uit 1771-1775 toonde voor het eerst aan dat er drie kleine constructies werden waargenomen op de plaats waar De Kaaihoeve nu staat.

De Kaaihoeve werd van 1802 tot 1863 bewoond door Pierre Louis Devos. Hij was burgemeester in Meilegem en dus een invloedrijk man. Waarschijnlijk was hij in het bezit van De Kaaihoeve dankzij zijn echtgenote Herbertine Buys. Zij zou het gebouw geërfd hebben van haar vader.

Vanaf 1826 was Pierre Louis Devos volgens het kadaster duidelijk eigenaar van de hoeve. De Kaaihoeve werd omschreven als een "In steen wel gebouwde woning met zeven ruime benedenplaatsen en bovenkamers". De hoeve bevond zich dicht tegen de Schelde waardoor er handel kon worden gedreven. Er werd een kade aangelegd die als laad- en losplaats van allerlei goederen diende, o.a. graan, meststoffen, kalk en steenkool. Vandaar ook de huidige naam De Kaaihoeve.

Pierre Louis Devos stierf in 1863. Zijn grafschrift is terug te vinden, rechts van het portaal van de kerk van Meilegem. Zijn vier dochters en acht zonen kregen zijn eigendommen in handen. In 1891 besloten zij de hoeve te verkopen aan de familie Rigaux-Sapyn. Deze familie richtte de hoeve in als herberg.

In 1902 neemt de familie Van Lancker de hoeve over. De overslagfunctie van laden en lossen verdwijnt. Toch blijft het een belangrijke boerderij.
In 1991 besluiten de kinderen van de familie Van Lancker, Valentine en Prosper, de hoeve te verkopen aan het provinciebestuur.

Nog voordat de hoeve werd verkocht, was er vanuit de provincie Oost-Vlaanderen al een sterke interesse naar de toestand van de natuur en het landschap in de vallei van de Bovenschelde. De provincie gaf de universiteit van Gent de opdracht een ecologisch en geografisch onderzoek te doen in dit gebied. Het onderzoek toonde aan dat de Scheldevallei zowel cultuurhistorisch als ecologisch interessant was. Het idee om in dit gebied een natuureducatief centrum op te starten, kwam hieruit voort. De Kaaihoeve zou hiervoor een geschikte plaats zijn en dus kocht de provincie het gebouw aan.

Aan de hoeve werden er verschillende restauratiewerken uitgevoerd. Men behield aan de buitenkant de cultuuurhistorische waarde en authenticiteit van het gebouw. Heel wat typische elementen zijn gebleven. De vloer, de deuren, de indeling, enz.

Wie graag speurt naar oude sporen van de bouwgeschiedenis kan aan de balie een gratis vragenlijst en aanwijzingen krijgen.

De Kaaihoeve is vandaag de dag een natuureducatief bezoekerscentrum dat er is voor scholen, kinderen, gezinnen en bezoekers die de natuur willen (her)ontdekken. De dienst natuur- en milieueducatie is er ook gevestigd.